(Míercoles) Miðvikudagurinn, 26. febrúar 2003
Úff, erfitt að vakna í morgun eins og síðustu morgna. Við erum búin að fara seint að sofa þar sem heimalærdórmurinn tekur heilu og hálfu kvöldin frá okkur. Við erum komin í smá vítahring með svefninn, sofnum seint og vöknum snemma og sofum svo á daginn ... Þetta byrjaði þegar við að gera heimavinnuna eftir kvöldmat á mánudaginn en hún tók lengri tíma en við áætluðum. (Dóra heldur að við eigum eftir að snúa þessu við um helgina, við skulum sjá til með það...) ;). Af þessum sökum mættum við of seint í skólann í morgun. Reyndar má miða við þetta "academíska korter", en kennararnir okkar hafa ekki enn mætt á réttum tíma í kennslustundina, mæta iðulega 10-20 mínútum of seint.
Barcelona er búið að vera bölvað rigningarbæli mikinn part tímans sem við höfum verið hér. Við fréttum um daginn að þetta hefur verið kaldasti vetur í tæp 40 ár og í dag komumst við að því að þetta er mesta rigningartímabil í 20 ár!! Svo við ákváðum að fjárfesta í regnhlíf þennan dag.
Eftir skólann ákváðum við að rölta niður í bæ, kíkja á markaðinn og kaupa krydd og fleira. Við mundum ekki alveg hvar hann var svo við settum stefnuna óvart á rangan markað og röltuðum af stað. Eftir nokkra göngu ákváðum við þó að það væri of blautt til að ganga alla leiðina svo við splæstum í Metro. Þegar við vorum loks komin skoðuðum við kortið og markaðinn aðeins betur og sáum við að við vorum á vitlausum stað. Ekki lék lukkan þó betur við okkur en svo að mikill hluti básanna var að loka þegar við mættum, talsvert á undan hefðbundinni siestu. Á leiðinni út fundum við þó eina regnhlíf sem okkur leist á og keyptum.
Við gengum niður á Römblu og fundum þá hinn eina sanna markað (sá sami og er á myndasíðunni). Þessi er mun flottari og fjölbreyttari en hinn. Þarna er að finna alls kyns skrítnar matvörur og misgirnilegar. Þar eru t.d. kinda- og lambahausarnir ekki sviðnir heldur eru þeir með húð og hári, þar eru svínalappir með klaufum og öllu, ýmsar tegundir af fláðum dýrum og margt margt fleira. Þarna fundum við kryddbás með ýmsum gerðum af kryddum eins og við höfðum leitað mikið að. Við keyptum 3 tegundir, eitt sem var blandað og er fyrir kjúkling og tvö önnur, týpískt indversk: Comino Milido og Morunes.
Við höfum verið vægast sagt einhæf í eldamennskunni síðustu vikur þar sem aðaluppistaðan í réttunum er kjúklingur. Þó ótrúlegt sé þá erum við ekki komin með leið á kjúklingi, við erum samt alltaf að leita að betri leiðum til að matreiða hann. Kjúklingurinn er mjög ódýr hér (auk þess sem hann er hollur og góður) og því alveg tilvalinn í eldamennskuna. (Við höfum reyndar aðeins keypt kjúklingabringur.) Þar sem hér ekki að finna neins konar tilbúnar sósur af asískum eða indverskum toga (í matvöruverslunum) ákváðum við að búa til okkar eigin. Í tilraunastarfseminni útbjuggum við indverskan kjúklingarétt með kryddinu, lauk, hvítlauk, rjóma og hreinni jógúrt. Þetta var snilld! Nú getur Madam Jefrey farið að passa sig!!
Núna sitjum við vel mett og erum að læra meðan við gerum upp vikuna fyrir dagbókina.