Vá hvað er orðið langt síðan við skrifuðum síðast dagbókarfærslu. Auðvitað hefur margt gerst síðan síðast :)
Síðustu vikuna hefur veðrið verið upp og niður, rigning og 10 gráður einn daginn og svo sól og 25 gráður þann næsta. Það var reyndar búið að vara okkur við að apríl væri rigningarmánuður mikill en það eru svo sem ekki slæmar fréttir þar sem regnið gerir loftið ferskara og göturnar hreinni.
|
|
| Cavaflöskur í hellum Llopart |
|
Í síðustu viku fórum við til Penedés sem er svæði vínekranna nálægt borginni. Við vorum búin að vera að plana að fara þessa ferð í nokkrar vikur ásamt Mikko og Hannele og loksins varð af henni. Eyrún og Ívar komu líka með þar sem þau eru búin að vera spennt fyrir svona ferð líka. Sem betur fer lögðum við frekar snemma af stað vegna þess að við fórum á skírdag og þar af leiðandi lokaði allt klukkan 1. Það var af rosalega mörgum stöðum að taka þegar maður er kominn inn í bæinn Vilafranca og í raun bara happa glappa hvernig ferð við myndum lenda á. Við ákváðum að keyra aðeins út fyrir bæinn og fara á frekar lítinn stað þar sem framleiðslan væri ekkert rosalega mikil. Eftir smá keyrslu fundum við rosalega huggulegan stað sem heitir Llopart. Fyrirtækið er fjölskyldufyrirtæki sem hefur verið til frá því á 18. öld. Þegar við komum á staðinn var frönsk fjölskylda að gera sig klára í skoðunarferð líka svo við fengum kynninguna ásamt þeim. Stelpan sem fór með okkur í gegnum allt framleiðsluferlið var ein af Llopart fjölskyldunni og auðvitað var hún rosalega ánægð með hversu vel hefur gengið hjá fjölskyldunni í vínræktinni, enda má hún vera það. Hún tjáði okkur að í hellunum hjá þeim (sem einmitt má sjá í myndaalbúminu) eru nú um ein milljón flöskur og salan hjá þeim á ári er um 300 þúsund flöskur. Okkur fannst þetta náttúrulega rosalegt magn, sérstaklega þegar maður hugsar til þess að á tveggja vikna fresti þarf einhver að fara handvirkt í gegnum allar flöskur sem eru á ákveðnum stað í ferlinu og snúa þeim um einn áttunda. Eftir hæfilega langa, ítarlega og skemmtilega kynningu fengum við svo að smakka tvær Cava tegundir. Þeir sem eitthvað vit höfðu á Cava sögðu að þetta væri mjög gott vín. Sauðirnir við enduðum samt með því að kaupa bara rauðvín og hvítvín.
Eftir vínskoðunina vorum við öll orðin heldur svöng og fórum í súpermarkað í bænum og keyptum okkur mat á grillið. Þar sem við vorum búin að ákveða að keyra upp í fjall og grilla þar á útigrilli keyptum við bara einfaldan grillmat. Þegar við komum svo á grillstaðinn var okkur tjáð að hann væri bara opinn um helgar, týpískt. Það þýddi náttúrulega ekki að gefast upp þar svo við notuðum bara ferðina upp á fjallið í að kíkja á útsýnið og enduðum með að grilla heima hjá Ívari og Eyrúnu í Castelldefels. Til að gera langa sögu stutta þá var þetta furðulegasti grillmatur sem við höfum nokkurn tíma smakkað (kindahamborgarar og mjög undarlegt kalkúnakjöt).
Um helgina var svo aftur dúndurveður. Þar sem við höfum ekkert farið í sólbað síðan við komum hingað ákváðum við að fara í garð, leggjast á teppi og lesa. Í garðinum var auðvitað fjölmennt enda besti dagur vorsins til þessa. Við lágum á teppinu mikinn part af deginum en því miður fór mestur tími í að fylgjast með dótinu okkar þar sem garðurinn var fullur af hnuplurnum. Það var reyndar forvitnilegt að fylgast með þeim. Taktíkin er þessi: Þeir ganga um í tveggja til þriggja manna hópum og skipta sér svo til að ganga um á grasinu og leita að hugsanlegum fórnarlömbum. Þegar þeir finna hentuga tösku til að kíkja ofan í setjast þeir á grasið og þykjast vera í sólbaði. Þeir sem hugsa eitthvað smá sjá samt strax að þeir eru ekki að njóta sólarinnar þar sem þeir eru mjög mikið klæddir og dollaramerkin standa nánast út úr augunum á þeim. Því næst þegar þeir sjá gott tækifæri þá skríða þeir í grasinu, laumast að töskunni og kíkja ofan í hana eða jafnvel "fá hana lánaða" í smá stund og laumast svo með hana til baka. Við höfum verið vöruð við að skipta okkur ekki af því ef við sjáum fólk rænt en stundum er erfitt að sitja á sér. Reyndar komumst við að raun um að það er ekkert rosalega skynsamlegt að skipta sér af þar sem tvær konur bentu fólki á að taskan þeirra væri í hættu með því að benda á einn hnuplarann. Hnuplarinn varð rosalega reiður yfir þessu, gekk framhjá konunum og tók vininn á sér út og glennti framan í þær. Því næst settist hann á bekk rétt hjá þeim og horfði ógnandi á þær. Það eina skynsamlega sem konurnar gátu gert var að hypja sig og það gerðu þær.
|
|
| Bækur og rósir |
|
|
|
| Sardana (katalónskur dans) á torgi Sant Jaume |
|
Dagurinn í dag snýst um bækur og rósir. Þetta er rosa skemmtilegur dagur og kallast hann Sant Jordi og þá er mikið líf í Barcelona. Göturnar eru allar fullar af rósastöndum og bókasölum. Hefðin er að stelpur gefa kærustum sínum bók og strákarnir gefa kærustunum sínum rós. Við heyrðum það í sjónvarpinu áðan að á þessum degi eru seldar yfir 5 milljón rósir í Barcelona. Göturnar voru líka allar fullar af fólki, góða veðrið spillti ekki fyrir. Á torgi Sant Jaume safnaðist svo fólk til að dansa Sardana (þjóðardans Katalóníubúa). Það var svakalega skemmtilegt að sjá hvernig fólk lagði bara frá sér yfirhafnir og myndaði hringa hér og þar til að dansa. Við treystum okkur þó ekki í að bætast í hóp hinna dansandi heldur tókum myndir af þeim í staðinn.