Mánudagurinn, 17. febrúar 2003

Í dag fórum við í skólann í annað sinn og í fyrsta sinn var Julia að kenna okkur. Athyglin í tímanum í dag beindist að Dóru, sem truflaði kennsluna með því að hnerra og hósta á víxl, en hlaut þó mikla samúð nemenda og kennara sem komu með mörg góð ráð og ábendingar við kvefinu hennar. Tíminn var gagnlegur en heimalærdómurinn mun taka sinn tíma - Julia sættir sig ekki við minna en 2-3 tíma á dag við skrifborðið!! Það er mjög gleðilegt hvað hún hefur mikla ánægju af því að kenna okkur útlendingunum, en hún vildi helst ekki sleppa okkur út úr tímanum. Kennslan hætti ekki fyrr en pirraðir nemendur í næsta tíma á eftir heimtuðu að fá stofuna. Við vorum búin að mæla okkur mót við leigusalana verðandi strax eftir tíma en seinkaði vegna þessa.

Við gengum úr skólanum að verðandi heimili okkar þar sem við áttum stefnumót við leigusalana. Ef það eru einhverjir hlutir hér á Spáni sem ekki er skortur á þá eru það hundar, veitingahús og skriffinnska. Okkar biðu tveir pennar og 50 blöð til að skrifa undir - hvort um sig. Ef hlutir fara rétta leið í kerfinu hér þá kostar það mikla pappírsvinnu. Þetta er yndælisfólk og mjög eftir bókinni - þau vilja fara allar "réttu" leiðirnar í kerfinu, sem er mjög traustvekjandi. Þetta er ekkert smáræði að fara í gegnum, við vorum meira en klukkutíma að skrifa nöfnin okkar á blöðin. Við tók svo umræða um samninginn og svo fóru þau yfir hvern einasta hlut sem er í íbúðinni og hvernig hann virkar, þ.m.t. lásar, hurðir, skúffur, sængurföt og öll eldhúsáhöld. Við ræddum við þau um að við fengjum heimsókn í sumar og þau sögðu það ekkert vandamál fyrir sína parta. Þau eru meira að segja svo almennileg að þau eru búin að bjóða okkur að flytja inn nú þegar þó svo að við byrjum ekki að borga leigu fyrr en í byrjun mars og við erum búin að fá lyklana afhenda. Við munum samt sem áður ekki flytja fyrr en í lok febrúar eða byrjun mars, enda búin að borga leigu hér út mánuðinn.

Eftir að þau fóru sátum við eftir og ræddum aðeins við Finnana sem búa þarna. Þau eru nær okkur í aldri en núverandi sambýlingar, hann 25 og hún 22. Okkur lýst mjög vel á þau. Þau sögðu okkur að við værum svo heppin að velja kaldasta veturinn á Spáni frá því árið 1960 til að búa í Barcelona. Vonandi verður hitinn þá bærilegur í sumar fyrir vikið. Þau eru bæði Erasmus stúdentar í hagfræði við e-n háskóla hér rétt fyrir utan borgina. Þessi skóli er víst frekar skrautlegur, þarna er mikið af hippum sem sitja úti, spila á bongótrommur og reykja hass. Þarna er líka mikið af kommúnistum og afturhaldsseggjum sem eru reglulega með mótmæli gegn kapítalisma og spreyja á blaðastanda og hraðbanka og kalla það innrás Bandaríkjanna. Áhugaverður staður það til að læra hagfræði!!

Á leiðinni heim fórum við fyrr út úr Metro til að fá okkur snæðing. Eftir það gengum við nýja leið heim, sem er örlítið lengri og brattari en mun fallegri. Við fórum í gegnum Park Güell (garðurinn sem umlykur gömul heimkynni Gaudis) með fullt fangið af matvörum fyrir matarboð hér í kvöld. Við tókum fullt af myndum og röltum svo heim á leið.

Vonum bara að Dóru slái ekki niður eftir allt þetta brölt.

Annars er ekkert mikið að frétta, bless í bili.