|
Jæja, nýbúin að borða kvöldmatinn og klukkan er 20:00. Við erum ekki alveg búin að aðlaga okkur að þessum spænska matartíma.
|
| |
|
Spánverjar borða á svo skrítnum tímum, fyrst er það morgunmatur (ekkert óeðlilegt þar nema algengt er að það sé á kaffihúsum) svo er fengið sér e-ð smá í hádeginu, léttmeti. Því næst þegar siestan byrjar (kringum 14 - 15) þá eldar fólk stóru máltíðina. Svo er fer fólkið aftur í vinnuna milli 16 og 17 og vinnur til kl. 19:30 til 20:30 og fer heim og fær sér kvöldverð um 22 leytið - oftast er það þó e-ð létt, en ekki alltaf þó.
|
| |
|
Dóra er búin að vera veik alla helgina svo ekki hefur mikið gerst þessa helgi. Okkur tókst eftir mikla mæðu að koma DVD spilaranum í gang og við horfðum bara á það og nokkra Friends þætti sem eru í tölvunni (og voru gleymdir). Í dag vorum við búin að fá nóg af inniverunni, enda spurning hvort það hefði gert okkur e-ð gott, því hitinn hér inni er e-ð kringum 9° C, svo það eru meiri líkur á að fá kvef með því að hanga inni í þessum frystiklefa.
|
| |
|
|
| Rúllustigi í miðju íbúðarhverfi :Þ |
|
|
|
| Á leiðinni á toppinn!! Dóra veika vel dúðuð |
|
Við dröttuðumst á fætur um 12 leytið og skoðuðum kortið - þá staði sem við eigum eftir að heimsækja hér í borg. Við merktum þá inn á kortið. Við komumst að því að þeir eru allir á hinum helmingnum á Barcelona sem við hofum ekki farið á ennþá, svo við ákváðum bara að þramma af stað og skoða þá staði sem urðu fyrst á vegi okkar, í engri sérstakri röð. Við búum nokkuð hátt uppi í fjallshlíð og við ákváðum að byrja að fara aðeins hærra upp í hana þegar við lögðum af stað. Hér er ekki allt eins og við eigum að venjast heima á Íslandi og sem þreyttur Barcelonabúi getur maður nýtt sér þau þægindi að ferðast upp hóla og hæðir í rúllustigum, úti jafnt sem inni. Þessi rúllustigi er einn af mörgum í þessu hverfi. (Ekki væri verra að hafa einn svona á leiðinni upp í Breiðholt).
|
| |
|
| Því miður tókum við ekki mynd af lestinni en hérna er smá uppbót, mynd af lestarmiðunum ;)
|
Í fjallgöngunni okkar sáum við Tibidabo (kirkjuna efst á hæðinni sem við sjáum alltaf á leið okkar heim) nálgast okkur meira og meira svo við ákváðum bara að skella okkur þangað. Við gengum og gengum, yfir götur, upp rúllustiga, í gegnum skóglendi, stokka og steina. Að lokum fundum við e-a lest sem hægt er að taka síðasta spölinn, en brattinn sem hún fer er líklega 40°. (Við klikkuðum á því að taka mynd af henni ... gerum það bara næst).
Þarna uppi er ákaflega fallegt, við höfðum ekki mikinn pening með okkur svo við höfðum ekki efni á að fara upp á topp kirkjunnar. Útsýnið þarna uppi er alveg einstakt og þar sér maður yfir nærri alla borgina, alveg niður að sjó. Það er alltaf mikið mistur yfir borginni sem maður sér svo greinilega þarna uppi. Loftið hér er ekki svo hreint og byggingarnar bera keim af því.
Aurapúkarnir litlu tímdu ekki að kaupa sér far nema aðra leið og mátu stöðuna sem svo að gangan niður væri ekki svo löng (ef miðað er við beina loftlínu). Við gerðum okkur ekki alveg grein fyrir því að þetta er sveitavegur (og hálfgerð hraðbraut) með stórum sveigjum og beygjum svo við gengum stanslaust og rösklega í rúman 2 og hálfan klukkutíma á jaðrinum og bílarnir flautuðu á okkur. (Ef það eru e-r göngustígar þarna þá fundum við þá ekki). Ef við verðum ekki í toppformi í lok febrúar þá vitum við ekki hvað kemur okkur í form!..
|
| |
|
|
| Barcelona - séð frá Tibidabo |
|
|
| |
|
Núna sitjum við með lúin bein og þreyttar fætur, drekkum Mate og setjum inn myndir úr ferðinni okkar á vefinn. Fyrir þá sem ekki vita, þá er Mate te frá Argentínu (eins og Javier sem býr hér með okkur) og er mjög vinsæll drykkur þar. Það lyktar eins og súrt hey, en er mjög gott með mjólk og sykri og hefur líka svipuð áhrif og kaffi.
|
| |
|
Fleiri myndir undir Tibidabo á myndasíðunni. Biðjum að heilsa öllum heima, heyrumst síðar ...
|