(Viernes) Föstudagurinn, 14. mars 2003

Við vöknuðum í þröngu rúmi hjúfruð saman undir einum svefnpoka með hinn á gólfinu inni í herbergi í húsinu þeirra Ívars og Eyrúnar. Frekar glær eftir gærkvöldið. Við hittum þau frammi og ákváðum að fara að fá okkur að borða saman áður en þau skutluðu okkur heim. Það var sólskin úti og heitt. Við röltum niður í miðbæ þessa strandabæjar og fundum okkur þar einhvern lítinn stað, þann skársta af þeim fáu sem voru opnir og sátum undir tjaldi úti í sólinni og átum næstum hráa hvítlaukshamborgara úr svínakjöti sem við héldum að ættu að vera venjulegir. Í leiðinni til baka röltum við meðfram ströndinni.

Þegar við komum heim hittum við Mikko og Hannele og ákváðum að fara með þeim niður í bæ á kaffihús og svo á internetcafé. Við fórum fyrst á Plaza del Sol, sem er lítið sætt torg niður í gamla bænum og er umlukið fullt af útikaffihúsum. Þegar við komum vorum við orðin frekar svöng og ákváðum að fara inn á lítinn líbanskan stað sem er við torgið og fá okkur kebab (hingað til hafa þeir kebab staðir sem við höfum prófað verið mjög góðir). Þegar við vorum búin að panta ætluðum við að fara út og sitjast þar en þá var okkur bannað það svo við þurftum að hýrast inni í líbönsku búllunni og borða þar. Þessi kebab er sá alversti sem við höfum bragðað hingað til. Kjötið bragðaðist einungis af kanel og engu öðru, ekki svo mikið sem salti. Við fórum bara sem fyrst út og á internetcaféið.

Okkur var boðið í mat til Isabel og Javier kl. 15.30 eins og s.l. föstudaga svo við höfðum lítinn tíma. Hjá Isabel beið okkar argentískur matur sem Javier hafði búið til. Þetta var e-ð kjötgúllas sem hafði marinerast yfir nóttina í rauðvíni og fleiru og með því var e-r mais stappa sem var alveg bragðlaus. Þetta var vægast sagt spes matur. Það er hálf óþægilegt að fara þangað í mat núna þar sem við höfum e-n veginn ekkert að tala um. Isabel sagði okkur líka að hún ætti engan pening svo það gerir þetta enn verra að þiggja mat af henni. Okkur er samt boðið aftur á föstudaginn eftir hálfan mánuð. Okkur finnst samt rosalega gaman að halda smá sambandi og það hefur góð áhrif á spænskuna hjá okkur, þó við séum meira í því að hlusta heldur en tala.

Við komum heim mjög þreytt enda illa sofin eftir gamanið í gær og ákváðum að leggja okkur aðeins. Við vöknuðum rúmlega níu og ákváðum að taka okkur bara DVD. Mikko og Hannele höfðu þá líka verið að hugsa þetta sama svo við leigðum okkur saman og horfðum á þetta til 3 um morguninn og fórum þá að sofa aftur.