(Martes) Þriðjudagur, 11. mars 2003

Það var ferlega erfitt ad vakna í morgun og við vissum ekki af fyrr en klukkan var ordin 11 og það var slökkt á vekjaraklukkunni/símanum. Við misstum af skólanum í dag :(
Í gær komumst við ad því að á hæðinni fyrir neðan okkur getum við komist á netið frítt, sem er stór plús. Þá er bara ad finna leið til ad koma upp forritinu þar til ad geta viðhaldið síðunni okkar góðu, enn sem komið er erum við ekki með réttindi til þess hér í skólanum.

Þegar við fórum fram úr sátu Finnarnir frammi og sýndu ekkert fararsnið. Hannele var ordin slöpp og þau ákváðu að fara ekki í skólann, en skólinn hjá teim byrjar eftir hádegi. Það hafa verið auglýsingar í sjónvarpinu um lyf sem heitir Frenadol og á gjörsamlega að lækna kvef og slen og Dóra vissi af einhverjum sem höfðu notað það með góðum árangri og sagði þeim frá því. Svo Mikko fór strax af stað og keypti undralyfið fyrir hana. Þegar hann kom til baka með það gátum við glöggt séð hver ástædan er, eða öllu heldur ástæðunni fyrir vellíðan fólks sem innbyrðir það. Í einum skammti af þessu lyfi eru 650 mg. af Parasetamoli! Ekki þarf einu sinni að framvísa lyfseðli til að fá það. Reyndar getur fólk hér keypt næstum keypt sér hvað sem því þóknast í apótekunum hér.

það var heiðskýrt úti og hitinn var um 18º svo við ákvádum að finna okkur einhvern kósí stað úti í sólinni til að fara að læra á. Við fórum í rosa fínan almenningsgard, Park Ciutadella og er við hliðina á Dýragardinum. Þar sat fólk undir hverju tré að baða sig í sólinni, sumir voru að læra, aðrir bara að njóta dagsins, sitjandi á teppum og margir með bjór eda raudvínsflösku við hlið sér og áttu góða stund. Við fundum okkur stað undir einu tré þar og lærdum okkar spænsku málfrædi. Við komun þangað heldur seint, eda um kl. 14 og því nutum við sólarinnar ekki nema í rétt rúma klst. því svo fóru trén að skyggja á sólina. Þá ákváðum við að við höfðum lært nóg (í bili) og röltuðum af stað niður á Römbluna.

Áður en við komumst út úr garðinum komum við að lítilli tjörn. Þar var mikið fuglalíf og fólk sat þar berfætt undir pálmatrám og baðaði sig í sólinni. Þarna var líka fólk að gefa fuglunum að borða og við mundum allt í einu að við höfðum smá nesti sem við gátum deilt með þessum litlu vinalegu dýrum. Þegar tvær gæsir nálguðust okkur tók Ægir upp pokann af Weetos-inu (litlir súkkulaði hringir, sem fást á Íslandi) og rétti út nokkur stykki að þeim. Eitthvað gerði hann greinilega vitlaust, því um leið og þær komu að honum réðust þær á hann og byrjuðu að bíta í lappirnar á honum og gogga í hann og þær stoppuðu ekki. Að lokum hlupum við bara í burtu eins og bjánar. Á meðan slagurinn stóð sem hæst, stóð Dóra rétt hjá og hló eins og vitleysingur ásamt þeim berfættu sem böðuðu sig í sólinni. Sá hlær best sem síðast hlær því um leið og við fórum sendum við bara gæsirnar á þá sem sátu og hlógu að Ægi. Þeir hlógu ekki lengi því þegar gæsirnar réðust á þá hlupu þeir sjálfir eins og bjánar í kringum pálmatréð, þar til einn tók sig til og svaraði fyrir sig en þá hættu þær.

Þegar þessum kjánaskap lauk gáfum við Weetos-ið öðrum fuglum sem áttu það betur skilið og röltum svo út að Römblunni. Við tókum þar nokkrar myndir af því sem þar má sjá dags daglega og nokkurt líf var í bænum því það var leikur á milli Barcelona og Bayern Leverkusen og var talsvert af fótboltabullum á svæðinu. Við keyptum okkur símakort í El Corte Inglés á 5 € og fyrir það getum við talað í tæpar 40 mínútur til Íslands. Að þessu loknu röltuðum við svo heim á leið og þegar þangað var komið elduðum við, káruðum að læra og hringdum heim. Ekki mikið að frétta þaðan og þegar við komum aftur inn var verið að sjónvarpa leiknum frá því um daginn og á hann var horft frammi í stofu.